Sneeuw en herkenning (Metz-Perpignan)

Ik ben al vroeg wakker en voel me nog steeds niet helemaal ok. Mart brengt de spullen vast naar de auto en komt lachend terug. De trap van de daktent heeft de hele nacht naast de auto buiten gestaan. Gisteravond vergeten om in de kofferbak terug te leggen (en wie was er bang dat er ingebroken zou worden??) Om 8.30 uur zitten we alweer in de auto richting het zuiden. De omgeving is helemaal wit.

We komen langs plaatsjes en sluisjes waar we met de boot zijn geweest en raken helemaal enthousiast (dat zo'n saaie snelweg zo leuk kan zijn). Bij Vesoul zie ik ineens het sluisje dichtbij de snelweg, waarvan we van de zomer nog dachten: waarom zien we dit nooit. We rijden zeker altijd te hard voorbij. Misschien zien we het nu omdat we niet zo hard gaan met de RR. Mart wil niet harder dan 110 km/u. Heel logisch het is een oud baasje en Mart wil hem heel houden. Het is nu toch wel heel erg: op het moment dat ik dit typ, worden we ingehaald door een gare citroën saxo uit het jaar nul! Ach niet zeuren. Het gaat in ieder geval veel harder dan de boot en daar kon ik uiteindelijk ook aan wennen. Het is maar goed ook dat we niet zo hard kunnen. Er wordt flink gecontroleerd.

Bij de eerste stop net boven Lyon zie ik Martin uit de auto strompelen. Zijn knie zit op slot. Na een paar oefeningen gaat het gelukkig weer. Er waait een harde wind uit het noorden en er ligt zelfs nog sneeuw tot beneden Montélimar.

We besluiten te stoppen in Perpignan.

Vandaag voor het eerstfoto's gemaakt. Volgen later...

Eindelijk weg

Na een zeer emotioneel afscheid eindelijk om 13.30 uur vertrokken uit Nederland. We wisten niet dat het zo moeilijk was.

Pff wat een gedoe de laatste dagen. De daktent (2^de handsje) bleek er slechter aan toe dan wij dachten. De 2 bodemplaten waren te oud en zakten door en een deel van detrap ontbrak. Het ontbrekende deel lag nl. bij de ex van de verkoopster. Daarnaast vond ik het leuk om de avond voor mijn verjaardag lekker ziek te worden (door het heersende maag- en buikvirus). De hele vrijdagwas ik uitgeschakeld. Ik heb nog nooit zo'nfantastische verjaardag gehad. Gelukkig hebben Anja en Hemmo een aantal boodschappen kunnen regelen.

Onderweg richting Lommel (konden we de trap ophalen, de ex had hem gevonden) zijn we 2 keer verkeerd gereden. De vorige keer ook, maar toen deden we het met de Mio. We worden wat ouder. Vroeger gebeurde dit nooit, maar ja dan namen we ook de kaarten van Nederland en België mee. Vergeten, stom die lagen natuurlijk nog in de Sharan.

De hele weg sneeuwt het. Rond 20.00 uur wordt de snelweg slechter en vinden we bij Metz een B&B hotel met een afgesloten P. Onze ‘mooie' Range Rover heeft zoveel kleine raampjes dat ik het niet aandurf (Martin wel)om de auto op een onafgesloten P te parkeren. Dat belooft nog veel goeds voor Marokko. Hoe heb ik dit toch vroeger met mijn rugzak gedaan??

Wordt vervolgd.

Au revoir

Martin en Amy

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Martin en Amy

Bijna zover

Het is zover a.s. zaterdag (23 januari'10) vertrekken wijrichting Marokko met onze oude Range Rover Classic uit 1983 (wel oud, maar helemaal onderhanden genomen en klaar voor de reis). We laten onze zoon achter bij opa en oma (Hemmo en Anja). Dat zal voor ons het moeilijkste van deze reis worden. We zien Owen en Anja in de voorjaarsvakantie in Malaga.

Zoals gewoonlijk zijn we tot het laatste moment nog heel hard bezig om alles op tijd klaar te hebben: roofrack en daktentpasklaarmaken, banden verwisselen, campingspullen van een stoffige zolder halen en daarnaast nog vele andere dingen.

Het plan was in de zomerom de reis die Martin in feb '07 had gemaakt (Amsterdam Dakar Challenge) nu rustig over te doen met een onze eigen 4WD. Als extra land hadden weMali (Timboektoe) uit gekozen om te bezoeken, maar helaas eind oktober '09 bleek dat er een Engelsman onthoofd was en dat het niet veilig was om naar het gebied boven de Niger (rivier) te reizen. Als klap op de vuurpijl heeft een splintergroepering van Al Qaida op 30 november (Marts verjaardag, wat een cadeau) 3 Spaanse hulpverleners in het westen van Mauritanië ontvoerd. Dit leverde een negatief reisadvies voor dit land op. DUSSS niet naar Mauritanië, Senegal, Mali en Gambia, maar alleen naar Marokko.

Tot zover.

Liefs,

Martin en Amy