Eindelijk weg
Na een zeer emotioneel afscheid eindelijk om 13.30 uur vertrokken uit Nederland. We wisten niet dat het zo moeilijk was.
Pff wat een gedoe de laatste dagen. De daktent (2de handsje) bleek er slechter aan toe dan wij dachten. De 2 bodemplaten waren te oud en zakten door en een deel van detrap ontbrak. Het ontbrekende deel lag nl. bij de ex van de verkoopster. Daarnaast vond ik het leuk om de avond voor mijn verjaardag lekker ziek te worden (door het heersende maag- en buikvirus). De hele vrijdagwas ik uitgeschakeld. Ik heb nog nooit zo'nfantastische verjaardag gehad. Gelukkig hebben Anja en Hemmo een aantal boodschappen kunnen regelen.
Onderweg richting Lommel (konden we de trap ophalen, de ex had hem gevonden) zijn we 2 keer verkeerd gereden. De vorige keer ook, maar toen deden we het met de Mio. We worden wat ouder. Vroeger gebeurde dit nooit, maar ja dan namen we ook de kaarten van Nederland en België mee. Vergeten, stom die lagen natuurlijk nog in de Sharan.
De hele weg sneeuwt het. Rond 20.00 uur wordt de snelweg slechter en vinden we bij Metz een B&B hotel met een afgesloten P. Onze ‘mooie' Range Rover heeft zoveel kleine raampjes dat ik het niet aandurf (Martin wel)om de auto op een onafgesloten P te parkeren. Dat belooft nog veel goeds voor Marokko. Hoe heb ik dit toch vroeger met mijn rugzak gedaan??
Wordt vervolgd.
Au revoir
Martin en Amy
Reacties
Reacties
Ik liep wat achter, maar nu ben ik bij. Dat het afscheid moeilijk was, begriijp ik volkomen. Wij zijn ook eens een keer zonder kinderen weggeweest en we konden pas bij terugkomst en toen het koppeltje weer compleet was, zeggen, dat we het fijn hebben gehad.
Ik begrijp nu ook, dat jullie de eerste dag niet tot Perpignan zijn gereden. Dankzij Jack kan ik jullie nu direct volgen en hoef ik niemand meer te raadplegen, hoe ik jullie mail te voorschijn kan (toch nog steeds) toveren.
Ik verheug me nu al op volgende berichten.
Goede tocht, Mady
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}