Elke morgen worden we met regen wakker. Om 7.00 uur zijn we wakker en zien een heleboel Amsterdam Dakar Challenge auto's. Mart gaat douchen en blijft heel lang weg (langer dan normaal). Hij staat zijn ervaring (Challenge feb. 2007) te vertellen aan een grote groep Dakar-mensen. Een aantal wil buiten de organisatie om door Mauritanië heen. Mart vertelt dat dit mogelijk is (gehoord van de Engelsman bij Peter Buitelaar). De politie/militairen staan alleen toe dat de toeristen reizen over de hoofdweg als het licht is en moeten van de ene controle naar de andere te rijden. Aan de anderen vertellen we dat ze zo snel mogelijk richting het zuiden (Merzouga, off road pistes) moeten gaan. Daar is het weer veel beter.

Om 9.30 uur staat de gids Ali klaar. Een hele nette jongen die Duits studeert aan de universiteit (oudste universiteit van de wereld) in de medina van Fes. Hij stapt voorin in de RR en vindt prompt de nootjes die al dagen op de cuddybox liggen. Hij vindt ze lekker. Marokkanen houden blijkbaar van zachte nootjes. Ze gaan allemaal op. Hij leidt ons naar een mooi uitzichtpunt en vertelt dat de oude medina bestaat uit 350 wijkjes met 350 moskeeën, 350 bakkers, 350 scholen etc. Hierna gaan we de medina in. Op zoek naar de leerlooierijen. In de medina krijgen we een cultuurshock. Zoveel mensen (oud, jong, vrouw, man), kleine smalle straatjes, winkeltjes, geuren, kleuren, pff. Bij de leerlooierij krijgen we een paar muntblaadjes tegen de stank. Wij vinden het eigenlijk wel meevallen (we zijn de slachterijen op de markt van Meknes gewend). Het is echt fantastisch. Zelf Steffi is erg blij dat ze is meegegaan. Zoveel kleuren, huiden, wol en een soort hele grote wasmachine van hout voor de huiden. De mannen werken keihard en krijgen gelukkig goed betaald (900 euro per maand). Het is moeilijk uit te leggen. Zie de foto's en het filmpje.

Om 13.00 uur gaan we richting auto. We betalen en bedanken Ali en gaan richting Ouezzanne. De wegwijzers ontbreken en op gevoel slaan we ergens net buiten Fes rechtsaf. We belanden in een achterbuurt waar we direct weten dat we fout zitten. Draaien en terug. Op een splitsing nog even vragen en de goede kant op. We rijden nog 1 keer over een piste (door de regenval is het een piste geworden, hele diepe putholes vol met water. De berm is beter te rijden....) dit omdat we niet te dicht langs een stuwmeer willen rijden. De boel zal daar wel onder water staan en dat willen we vermijden. Op de kaart vinden we deze alternatieve route en we genieten volop van onze laatste stuk offroad in Marokko. We rijden door een landbouw gebied waar volop gewerkt wordt. Niet alleen op het land maar ook aan de weg die er grotendeels niet meer is.