Wat een nacht. Er was de hele tijd een hond aan het blaffen vlakbij onze auto, maar we hadden gisteravond geen hond gezien. Vanmorgen was hij er. Heel fijn. Ik aai hem en prompt, pakt hij mijn been met zijn beide voorpoten en probeert hij te wippen. OPZOUTEN! Om 8.30 uur zitten we alweer in de auto. We rijden even door de rivierbedding naar Amrhidil (ook weer een oude kasbah van leem) en rijden dan verder richting Quarzatate. Er is vandaag Souk en willen heel graag inkopen doen. Iedereen gaat richting de souk dus we hebben de GPS niet nodig, volgen gewoon de massa mensen. We kopen veel fruit, groente, eieren, popcorn, kruiden, noten, rijst, pasta en zijn ongeveer 10 euro kwijt. Echt spotgoedkoop. Na de souk gaan we naar bikershome. Peter Buitelaar en Zinep organiseren offroad-tours door o.a. zuid Marokko. Martin wil dit graag 1 weekje doen (herfstvakantie). We worden hartelijk ontvangen. Er blijken 2 Engelsmannen bij Peter te zitten. Ze zijn gestrand met hun motor in Marokko. De ene vertelt dat hij uit Mauritanië kwam en dat er op de hoofdweg elke 40 km. een politiecheckpoint is. De politie belt naar de volgende post om te vertellen wie eraan komt. Dit is ook trouwens de enige weg die je nog mag nemen van de politie. Wanneer iemand niet op tijd aankomt schijnen de militairen meteen als mieren de woestijn uit te gaan kammen. Peter heeft hem gehaald uit de Zuid-Marokkaanse stad Dakhla.

Peter raadt ons af om via de hoofdweg naar Marrakech te gaan en laat ons een offroad piste op de kaart zien. Eerst naar Tasselmante en dan naar Demnate. We vertrekken pas om 12.30 uur en hebben nog een lange weg te gaan. Geen GPS-coördinaten, maar Peter verzekert ons dat we die niet nodig hebben. Via Quarzatate na 7 km. de piste op. Het is een leuke piste en zijn blij dat we weer niemand tegenkomen. We genieten volop van de natuur: grillige bergen in allerlei kleuren, zwart, rood, groen, geel en in de verte besneeuwde bergtoppen. Na een tijdje splitst de piste zich in drieën. We nemen duidelijk de verkeerde en eindigen bij een lemen huisje. De berbervrouw komt snel naar buiten en geeft zowel Martin als mij een kushand. Ze is heel enthousiast dat we bij haar huisje stoppen. We vragen haar de weg naar Demnate. Langs de kloof, door de rivier. Ze nodigt ons in gebrekkig Frans uit voor thee.

We zijn echte Hollanders: we hebben geen tijd, we willen nog voor het donker in Ouzoud zijn. We praten nog wat met haar en gaan terug naar de rivier. Wat is het toch een fantastisch land, aardige bevolking, prachtige natuur en veel cultuur. Na 2 uur komen we op de doorgaande weg. Iets minder ver dan we dachten. Dat is maar goed ook want deze deels geasfalteerde weg, is ook op sommige plaatsen helemaal weg. Grote kuilen, die vol met water staan. Onze oude RR doet het goed en voelt zich als een vis in het water. De route is prachtig, we zijn de enige. Aan het eind komen we een gehuurde Marokkaanse camper tegen met een Frans stel erin. We waarschuwen ze dat het nog een lange weg is, die moeilijk begaanbaar is met een camper. Ze bedanken ons en gaan bij een Auberge slapen. We passeren vlak voor Demnate de natuurlijke brug. Peter vertelde er al over. Je rijdt er zonder het te zien gewoon over heen. Maar wanneer je stopt en uitstapt zie je pas wat voor een natuurlijk wondertje dit is. De rivier komt onder de weg uit en heeft een enorme rots uitgeslepen die er prachtig uit ziet (stalactieten). Bij de afslag Cascade d‘Ouzoud is het donker, maar we hebben de GPS-coördinaten. Ongeveer 3 km. voor de camping doemt uit het niets ineens een wit Renaultje 4 op. Het wordt geduwd door 4 mannen. We stoppen om te helpen, maar we kunnen helaas niet helpen trekken: de remmen zijn kapot. Het is nog maar 1 KM. duwen, zeggen ze vrolijk. Ze bedanken ons en wij wensen ze veel succes. Om 19.00 uur arriveren we op Camping Zebra. We worden hartelijk ontvangen door de werknemers en naar een prachtige plek geleid. De camping ziet er heel mooi uit, veel terrassen met zitjes. Helaas is het sanitairblok nog niet klaar. Ze hebben een soort Afrikaanshutje als toilet (Frans hurk) er zit geen dak op en heeft geen deur, maar gordijn. Als het niet waait is dat prima, maar natuurlijk gaat het stormen en regenen. Ik zit met mijn broek op mijn hielen als het gordijn wegwaait (dat heb ik weer). 's Avonds praten we met de eigenaren (Renate en Paul) die 4 jaar geleden in Marokko zijn neergestreken. Ze organiseren nu rondreizen per 4x4 in het zuiden van Marokko. Ze hebben heel veel tegenslag gehad en hebben 2x op het punt gestaan om Marokko te verlaten. Het is namelijk erg moeilijk om een campingvergunning te krijgen in Ouzoud. Als Renate en Paul op trekking zijn dan gaat de camping dicht om problemen te voorkomen. Ze vinden het een uitdaging om de jongens te leren om op details te letten en zijn heel blij met hun vriendelijke staf. De jongens maken een heerlijk diner voor ons: tajine pomme (blokjes rundvlees met appel en kaneel). Als toetje krijgt Martin van Paul aardbeien yoghurt van de Marjanne.