Ojee. De linker voorband is leeg. Waarschijnlijk door de hele grote steen die Martin niet zag. Het blijkt het ventiel te zijn en Martin gaat om 16.00 uur met de jongen van de receptie richting een garage. Het duurt wel heel lang en ik besluit met Steffi en Philipp vast naar het dorp te gaan om te kijken waar Martin blijft en om alvast wat inkopen te doen voor de volgende dag. De tocht over de piste zal waarschijnlijk 2 tot 3 dagen duren. Terwijl we langs de natte Draa lopen (in de Franse gids staat dat er nooit water in de rivier staat) krijg ik een sms-je. De linker schokbreker is ook stuk. Tjaa, dat krijg je als je zo;n oud baasje (27 jr) meeneemt op een zeer slechte piste. Ik koop 3 kg groente en fruit voor 1,40 euro en we gaan terug naar de camping. Martin komt net met het schemer terug en is erg blij. De reparatie kostte 50 euro, daarvoor heeft hij een gasgevulde Toyota schokbreker en is de band weer heel (er bleek nog een binnenband in te zitten). Hij heeft wel onderhandeld. De Marokkaan van garage Dakar (een hele grote vent, de meeste zijn niet groter dan ik) vroeg eerst 200 euro waar zijn vrienden bij waren, maar buiten schreef hij 500 dirham op de auto. Op de weg ernaartoe was er een demonstratie bij een groot hotel en heel veel politie. De jongen van receptie vond het echt niet leuk om zoveel politie te zien. Hij werd zelfs behoorlijk zenuwachtig. De Toureg in het dorp waar de jongen aan vroeg waar een goede garage was, zei al als je wordt aangehouden dan is het een vriend en geen gids! 's Avonds maakt Philipp een heerlijk maal. Hij is echt een onwijs goede kok (zij hebben een restaurant in Noord-Duitsland aan de kust).